Hasła alfabetycznie

  1  2  3  4  5  6  7  8  9  Inne znaki 
A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  Q  R  S  Ś  T  U  V  W  X  Z    Y 

Dolby NR

Systemy redukcji szumów firmy Dolby: Dolby B, Dolby C oraz Dolby S. We wczesnych latach sześćdziesiątych na rynku pojawiła się kaseta magnetofonowa jako wygodny sposób na nagrywanie głosu. Mimo że spełniała swoją funkcję, jakość oferowanego przez nią dźwięku nie była najwyższa - gorsza od dźwięku z płyty analogowej. W 1968 r. wynaleziono system redukcji szumów (Dolby B), który z czasem ulepszano (stąd kolejne układy redukcji szumów Dolby C, Dolby S itd.). Gdy na kasetę nagrywa się dźwięk, system Dolby koduje go, zanim ten dotrze na taśmę. W wyniku tego kodowania zwiększony zostaje poziom głośności cichych fragmentów o wysokich częstotliwościach. Fragmenty na tyle głośne, że nie słychać w nich szumów generowanych przez taśmę, nie są natomiast zmieniane. W ten sposób zakodowany dźwięk zapisany jest w końcu na taśmie. Gdy kaseta jest odtwarzana, dźwięk jest dekodowany - zachodzi odwrotność procesu kodowania, a więc wysokie częstotliwości są ściszane. Ponieważ dekoder nie odróżnia wysokich częstotliwości należących do oryginalnego nagrania od szumów kasety, przycisza wszystkie. W rezultacie otrzymywane jest więc oryginalne nagranie ze zredukowanym poziomem szumu. Ang. Noise Reduction - redukcja szumu.